Blog
Fidel Castro: Cubaans leider en politieke geschiedenis
Fidel Castro: Cubaans leider en politieke geschiedenis
Een naam die velen kennen, Fidel Castro werd geboren in 1926. Hij maakte naam als een leidende figuur in de Cubaanse Revolutie, waar hij samenwerkte met Che Guevara, en hij diende meer dan dertig jaar als president van Cuba. In 2008 droeg hij zijn macht over aan zijn jongere broer Raul Castro.
Fidel Castro kwam uit een welvarende familie en had een veelbelovende jeugd. Hij stond bekend als een intelligente student die ook uitblonk in sport. Het duurde niet lang voordat hij zich in de politiek ging mengen, wat hij begon te doen tijdens zijn universitaire jaren. Hij richtte zich op de onrustige Cubaanse politiek van die tijd en sloot zich al snel – in 1947 – aan bij de politieke partij Partido Ortodoxo, die, met haar nadruk op de veroordeling van corruptie, veel aanhang begon te krijgen.
Meer persoonlijk: hij trouwde in 1948 met Mirta Díaz Balart en dit gaf Castro toegang tot veel invloedrijke personen in Cubaanse kringen. In 1952 zette Castro zichzelf in de schijnwerpers van de politiek toen hij kandidaat werd voor een zetel in het parlement. Het duurde niet meer dan een jaar voordat hij voor het eerst zijn revolutionaire tactieken probeerde met het incident bij de Moncada-kazerne, dat eindigde in een grootschalige mislukking.
Na deze mislukking – en een korte tijd in de gevangenis – richtte Castro de Beweging van 26 juli op en maakte hij kennis met Che Guevara, die kennis en strategie bijdroeg die hem hielpen de beweging effectief vorm te geven. 2 december 1956 betekende een andere aanval die zware verliezen voor de groep tot gevolg had. Ondanks tegenslagen begon zijn revolutionaire beweging de aandacht van het volk te trekken en ontstonden er aanhangers.
Het is ironisch dat hij ooit werd geciteerd met de uitspraak dat hij Cuba van zijn dictatuur wilde ontdoen, aangezien hij na zijn machtsbestijging vaak zelf als een dictator wordt beschreven. Tijdens Operatie Verano waren Castros troepen in de minderheid, maar slaagden er toch in de overwinning te behalen met een uitstekend gebruik van guerrillastijl tegenaanvallen; dit trof het moreel van Batistas troepen zwaar. Extra overwinningen voor de revolutionairen, zoals de slag bij La Plata, waren tekenen dat Batistas regime instortte. Oorspronkelijk, toen Batista het land ontvluchtte en zijn regering werd omvergeworpen, plaatsten de revolutionairen José Miro Cardona aan de macht, waarbij Castro zei "macht interesseert me niet." Echter, ontevreden over de manier waarop de zaken werden geleid, zou hij uiteindelijk zelf de besluitvormende zetel innemen.
Zijn latere jaren in de regering veroorzaakten verschillende problemen, aangezien veel van zijn beleidsmaatregelen – zoals het afschaffen van verkiezingen – kritiek uitlokten, mensenrechtenschendingen werden begaan en zijn sterke opvattingen veel van zijn eigen mensen vervreemdden.