Blog
María Candelaria: klassiek Mexicaans cinema uitgelegd
María Candelaria: klassiek Mexicaans cinema uitgelegd
María Candelaria
is een Mexikaanse film uit 1943 die de prijs voor beste film won op het Internationale Filmfestival van Cannes.
De film zat vol getalenteerde personen die hem konden gebruiken als middel om de Mexicaanse cinema te verheffen in een tijd waarin die nauwelijks blootstelling had. De chemie tussen de hoofdpersonages werd genoemd als een van de belangrijkste aspecten die de film zo aantrekkelijk maakten voor het publiek.
Het verhaal begint met een scène van een oude schilder die zijn doek onthult, een portret van een vrouw, dat het publiek in het verhaal trekt. De vrouwelijke hoofdrol, María Candelaria, wordt verstoten door haar eigen volk omdat ze de dochter was van een vrouw die de dorpsbewoners zagen als een prostituee omdat ze naakt had geposeerd voor een portret. Toen een jonge man – Lorenzo – ziet hoe de lokale bevolking María behandelt, grijpt hij in om haar te beschermen. Het jonge stel wordt verliefd en wil trouwen, ondanks de moeilijke omstandigheden waarmee ze te maken hebben.
De film bekijkt de situatie in Mexico tijdens de jaren 1940 en dient als een reflectie op de klassenverschillen die een kleine rijke groep rijk hielden terwijl de meerderheid moest volgen wat de rijken besliste.