Emilia Pardo Bazán: Naturalisme en feministische literatuur

Emilia Pardo Bazan

Geboren in 1851 was Emilia Pardo Bazan een vrouw met een sterk karakter en aanwezigheid. Zij was schrijfster, geleerde en criticus, wiens werkzaamheden algemeen erkend werden. Haar romans weerspiegelden haar persoonlijkheid en achtergrond, met name in de regio Galicië waar zij woonde. Haar vaardigheden waren te zien in haar integratie van het naturalisme in haar werk, waarin zij de lezer het gevoel gaf betrokken te zijn bij het verhaal in plaats van het als een fictieve droom af te beelden. Haar meest bekende werken zijn geweest en hierop volgde spoedig .

Ze had een grote passie voor politiek, wat later in haar leven duidelijk werd toen ze in de senaat werd opgenomen. Ze trouwde op jonge leeftijd van 18 jaar en bracht haar eerste roman uit onder de naam Pascual Lopez. Dit had niet het gewenste effect, maar dat werd later opgelost toen ze in 1881 uitgaf. Dit werk probeerde Spanje subtiel aan het idee van het Franse realisme te introduceren. Andere opmerkelijke werken zijn in 1885. Ze kreeg later de titel gravin in 1907 en, zoals vermeld, werd ze in 1921 in de senaat benoemd. Helaas stierf ze dat jaar.