Belle Époque: de met een Oscar bekroonde Spaanse film uitgelegd

Belle Époque

Deze in 1992 met een Oscar bekroonde buitenlandse film volgt het verhaal van een soldaat die zijn plicht verlaat tijdens de Spaanse Burgeroorlog. De filmtitel vertaalt uit het Frans als "La Belle Époque", een verwijzing naar een periode in de Franse geschiedenis. De film werd geregisseerd door de beroemde Spaanse filmmaker Fernando Trueba.

Samenvatting

Fernando, de hoofdpersoon, is een deserteur die uiteindelijk een oudere man genaamd Manolo ontmoet en bevriend raakt met hem. Manolo is eigenaar van een groot landhuis, een perfecte plek voor Fernando om te verblijven. Een paar dagen verloopt alles goed, maar dan besluit Fernando zijn koffers te pakken en te vertrekken. Net als hij op het punt staat te gaan, arriveren echter de vier jonge, mooie dochters van zijn gastheer, en zo wordt de protagonist al snel overgehaald te blijven.

In het volgende deel van de film wordt Fernandos aandacht om beurten door elk van de meisjes getrokken, en hij verleidt uiteindelijk de drie oudere zussen - Clara, Rocio en Violeta - achtereenvolgens, hoewel hij eigenlijk op zoek zou moeten zijn naar een vrouw om te trouwen. Elk van deze zussen heeft echter haar eigen problemen. Een van hen is lesbisch en voelt zich alleen aangetrokken tot Fernando wanneer hij als vrouw gekleed is; een andere gebruikt hem slechts als troost nadat haar man haar heeft verlaten; terwijl de laatste een carrièremaker is die trouwt met een prominente man uit een royalistische familie en zich pas uiteindelijk aan Fernando overgeeft.

Ondertussen wordt de jongste dochter, Luz, steeds jaloerser op alle aandacht die haar zussen van Fernando krijgen. Uiteindelijk merkt Fernando dit op en realiseert zich dat zij veel onschuldiger en naïever is en dat hij haar meteen had moeten zien. Nadat hij beseft dat Luz het juiste meisje voor hem is en degene die hij zou moeten trouwen, verleidt hij haar tenslotte zoals hij ook de rest van haar zussen verleidde.

Cast

De belangrijkste mannelijke personages, Manolo en Fernando, worden respectievelijk gespeeld door Fernando Fernán Gómez en Jorge Sanz. De meisjes in de film worden gespeeld door een aantal beroemde Spaanse actrices, waaronder Maribel Verdu als Rocío en Penelope Cruz als Luz. Alle vertolkingen van de acteurs zijn sterk, hoewel de meeste ervan overdreven zijn voor het farce- en komische effect. De komedie wordt echter aangevuld door de overtuigende en hartverwarmende vertolking van Luz door Cruz. Haar vertolking is zeer realistisch en geeft het publiek een gevoel waarmee we ons allemaal kunnen identificeren. Het is dan ook geen verrassing dat bijna alle acteurs en actrices voor hun prestaties voor prijzen werden genomineerd.

Ontvangst en nalatenschap

De film wordt beschouwd als een luchtige komedie die, ondanks dat hij zich afspeelt tijdens de Spaanse Burgeroorlog, niet doorspekt is met politieke boodschappen en zich op zijn doel richt. Er zijn tal van elementen van farce in de film die soepel verlopen, waardoor het een gemakkelijke film is om naar te kijken. Hij laat je ook lachen zonder te overdrijven of expliciet te zijn, en slaagt erin vier seksscènes te hebben zonder enige naaktheid - op zich een prestatie!

De film kreeg lovende recensies en werd verwelkomd door zowel publiek als critici. Zijn populariteit leverde hem een reeks zeer gerespecteerde prijzen op, waaronder:

• Oscar voor de beste buitenlandse film
• 10 Goya-prijzen, waaronder Beste Film en Beste Regisseur.

Het feit dat de film werd geregisseerd door Fernando Trueba verklaart sommige van de humoristische elementen die in de film duidelijk zijn. Trueba werd sterk beïnvloed door Luis Buñuel en Billy Wilder en hun komedie is in de film terug te zien, zij het op een meer erotische manier dan bij die regisseurs.

Een interessant aspect van het personage Manolo is dat hij agnostisch is en niet bijzonder geïnteresseerd in de politiek die zich afspeelt rond hem tijdens de setting van de Spaanse Burgeroorlog. Zodra Fernando bij dit huis arriveert, lijkt alles wat er in Spanje gebeurt onbelangrijk. De familievilla is een wereld op zich; een plek waar onschuld en seksualiteit vrij zijn en als onderdeel van het leven worden geaccepteerd.

• Un Chien Andalou
• La lengua de las mariposas
• Los santos inocentes
• Abre los ojos
• Mar dentro
• Volver
• El Orfanato