De waarheid over de zaak Roodkapje

1. Je gaat een vreemd verhaal lezen. Er verschijnt een telefoongesprek; je moet de antwoorden van de geïnterviewde ordenen ten opzichte van de vragen om de tekst te construeren.

Vandaag, in ons radioprogramma, gaan we detective Roberto Ibáñez interviewen, beroemd omdat hij de leugens en schandalen van heel wat sprookjesfiguren in de afgelopen jaren heeft ontdekt. We willen met hem praten over zijn boek dat pas een paar dagen geleden is uitgegeven en dat nu al een bestseller wordt. Manolo kon niet naar onze studio komen omdat hij momenteel op een congres in Ulaanbaatar is. Ik denk dat we hem nu aan de telefoon hebben.

Interviewer:

1. Heb ik het genoegen te spreken met Manolo Ibáñez?

2. Enrique Sanz, van Radio Singular.

3. Dank u.

4. Goedemorgen, meneer Ibáñez. Allereerst wil ik u feliciteren met uw roman, die de boekhandels verovert. En precies daarom bellen wij u, om u te vragen naar de zaak van Roodkapje. In de eerste plaats willen we weten waarom u besloten heeft deze zaak te onderzoeken.

5. En wat waren die gebeurtenissen die volgens u steeds opnieuw gebeurden?

6. En wat was dat ongelooflijke verhaal dat hen zes keer werd verteld?

7. Het lijkt een behoorlijk solide verhaal. Waarom leek het u ongelooflijk of verdacht?

Antwoorden:

a. Eén moment, hij is zo bij u.

b. Nee... Wie belt hem? Alsjeblieft.

c. Ja? Enrique, vertel...

d. Ze waren als volgt: Het meisje ging naar het huis van haar grootmoeder om haar een tussendoortje te brengen (op één gelegenheid het avondeten). Enkele uren later belden kleindochter en grootmoeder de politie en vertelden een ongelooflijk verhaal. Het huis van de grootmoeder was vernield, en de verzekeringsmaatschappij betaalde de grootmoeder een groot geldbedrag. In werkelijkheid zes grote geldbedragen, want dit gebeurde zes keer — zes!

e. Wel... er zijn veel redenen... Maar de belangrijkste is dat het mij altijd leek dat ik te veel tegenstrijdigheden zag tussen de verschillende versies die Roodkapje gaf, maar ik ontdekte al snel dat het niet zozeer verschillende versies waren, maar dat de gebeurtenissen meerdere keren werden herhaald.

f. Het meisje zei dat ze in het bos een wolf tegenkwam en dat ze ruzieden over alternatieve paden om naar het huis van de grootmoeder te gaan (de grootmoeder van Roodkapje; de familie van de wolf is onbekend). De wolf arriveerde eerst, at de grootmoeder op, verkleedde zich als de grootmoeder en wachtte op Roodkapje. Het meisje arriveerde en, kortom, noemde de grootmoeder — die de wolf was — lelijk, en de wolf at haar op. Een jager verscheen en haalde hen levend uit de maag van de wolf.

g. Ten eerste, omdat als de mens het enige dier is dat zich twee keer over dezelfde steen struikelt, Roodkapje het enige meisje is dat zes keer over dezelfde wolf struikelt... en altijd op nachten met volle maan, lijkt u dat niet vreemd?

2. Wilt u weten hoe het verhaal eindigt? Hier is het einde, lees het.

- En wat is uw theorie, meneer Ibáñez?

- We weten dat weerwolven bestaan en dat dat logisch betekent dat ook vrouwtjes-wolven bestaan, zelfs grootmoeder-wolven... Ja, ik ben ervan overtuigd dat de grootmoeder van Roodkapje een wolvin is; geen enkele wolf zou er zo goed uit kunnen zien in een nachtjapon en een slaapmuts... Op nachten met volle maan vernielt zij het huis en vraagt dan geld aan de verzekeringsmaatschappij. Hiervoor heeft zij de medeplichtigheid van haar kleindochter nodig, en samen verzinnen ze de wolfsshow.

- Ongelooflijk, u hebt ons weer verrast, meneer Ibáñez. En wie onderzoekt u nu?

- Iemand met de naam Assepoester.

- Wat is er vreemd aan Assepoester?

- Het glazen muiltje... Als de schoen deel uitmaakt van de betovering, waarom is hij na twaalf uur nog steeds van glas? Denk er eens over na.

- Ik ben sprakeloos.

3. Geef aan of deze informatie waar of onwaar is, geef een rechtvaardiging voor de antwoorden.

6-versies-van-roodkapje

2. De wolf heeft de grootmoeder zes keer opgegeten.

3. De gebeurtenissen vinden altijd plaats op nachten met volle maan.

4. Roodkapje is een wolvenmeisje.

5. Met het bedrog probeert de grootmoeder verzekeringsgeld te krijgen.

4. Waarom, denk je, vertelt de detective het verhaal van Roodkapje in de onvoltooid verleden tijd?

5. Hoe zou het verslag bij punt F zijn als het zo zou beginnen: 'Het meisje vertelde dat...'

6. Wat is nu de overheersende werkwoordstijd? Waarom?

Oplossingen:


Om af te sluiten kun je controleren hoe je het hebt gedaan. Hier zijn de antwoorden.

1. 1 – b; 2 – a; 3 – c; 4 – e; 5 – d; 6 – f; 7 – g.

3. 1. F; 2. F; 3.V.; 4. F; 5. V.

4. De detective maakt gebruik van wat wij het narratieve imperfectum noemen, een veelgebruikt middel in de journalistieke taal, maar er moet ook rekening mee worden gehouden dat hij spreekt over gebeurtenissen die zich meerdere keren hebben voorgedaan en dat het gebruik van het imperfectum bewust is door de detective om te benadrukken dat het zich niet slechts één keer voordeed.

5. Het meisje zei dat ze in het bos een wolf ontmoette / had ontmoet en ze ruzieden / hadden ruzie gemaakt over alternatieve paden om naar het huis van de grootmoeder te gaan (bij Roodkapje was de familie van de wolf niet bekend). De wolf kwam / was eerst aangekomen, at / had de grootmoeder opgegeten, verkleedde zich / had zich verkleed als de grootmoeder en wachtte / had gewacht op Roodkapje. Het meisje kwam / was aangekomen en noemde / had de grootmoeder—die de wolf was—lelijk, en deze at / had haar opgegeten. Een jager verscheen / was verschenen en haalde / had hen levend uit de maag van de wolf.

6. De preteriet (indefinido), omdat de aard van de tekst nu verhalend is en bovendien de handeling uniek zou zijn, niet herhaald. Hoewel we de meeste werkwoorden ook in de plusquamperfectum (pluscuamperfecto) zouden kunnen zetten, omdat het gebeurtenissen zijn die voorafgaan aan het moment van de vertelling, volgens de regels van de gerapporteerde rede.

Tekst door: Carlos Oliva