Vier aspecten van de Spaanse cultuur erkend als immaterieel erfgoed door UNESCO

UNESCO (de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur) heeft vier verschillende aspecten van de Spaanse cultuur erkend als 'Immaterieel Erfgoed van de Mensheid' die, ondanks hun ogenschijnlijke verschillen, met elkaar verbonden zijn door gedeelde tradities.

Flamenco

Gezongen door rauwe stemmen, gedanst met passie, de sentimentele maar soms explosieve snaren van de gitaar ... dat zijn de belangrijkste ingrediënten van flamenco: een culturele uitdrukking van ons land waarvan de oorsprong in mysterie is gehuld. Maar laten we ons niet te veel bezighouden met de discussie of het oorspronkelijk uit Vlaanderen komt, of dat het is gecreëerd door Moorse boeren in Andalusië, of dat het door zigeuners uit onbekende plaatsen naar het Spaanse schiereiland is gebracht. Wat maakt het echt uit? Luister naar het klikje van een hak, zie hoe een jurk de lucht streelt onder het zwakke podiumlicht ... je zult snel begrijpen wat kunst is, wat de geest van flamenco is en waarom het erkend is als een kunstzinnige uitdrukking die essentieel wordt geacht voor de mensheid. Als je ooit zelf deze unieke kunstvorm zou willen beoefenen, moet je weten dat we bij Enforex je de mogelijkheid bieden om een Spaanse cursus te combineren met flamencodanslessen.

De castells

Je hebt er misschien eens een gezien als je ooit in Cataluña bent geweest: een groep mensen die de wetten van de zwaartekracht tart, de een die de ander ondersteunt in een poging een menselijke toren te bouwen. Architectuur, balans en een zekere mate van gevaar komen samen in deze traditie die 'Castells' wordt genoemd. Een heidens ritueel? Een religieuze viering? De oorsprong is niet volledig bekend, maar hoewel sommigen beweren dat de wortels in Tarragona liggen, beschouwen de meesten het als een culturele uitdrukking die typisch is voor Valencia. In ieder geval zal het debat over de oorsprong niet zo belangrijk lijken zodra je, je adem in houdend, ziet hoe recht voor je uit een groep mensen een reusachtige constructie ontstaat die uitsluitend door menselijke kracht is opgebouwd.

De Sibila

De Mis van de Haan (de nacht voor Kerstmis) op Mallorca: een gregoriaans gezang dat sinds de Middeleeuwen door de kerken van Mallorca weerklinkt en ons eraan herinnert dat we, ongeacht wat we in het leven hebben gedaan, in de dood allemaal gelijk zijn. Diverse personages die de verschillende sociale klassen vertegenwoordigen, de Dood en de Drie Lotsgodinnen (degene die de levensdraad spint, degene die hem meet en degene die hem uiteindelijk doorknipt) nemen deel aan dit drama. Wat zijn de oorsprong? Heeft het op de een of andere manier te maken met de sibillen, de orakels van het Oude Griekenland? We weten het niet. Maar wat we wel weten is dat deze traditie ouder is dan de stenen waaruit de tempels zijn gebouwd waarin dit spektakel elk jaar voor Kerstmis plaatsvindt.

Het mediterrane dieet

Eet je brood met tomaat en olijfolie? Wordt het geserveerd met wat Iberische ham? Voordat je je bord leeg eet, neem even de tijd om te beseffen dat je nu ervaart wat misschien de meest tastbare vertegenwoordiger is van de nieuwe Werelderfgoederen van de Mensheid: het mediterrane dieet. Natuurlijk is het een eer die we delen met enkele andere landen: Griekenland, Marokko, Italië en Frankrijk hebben een vergelijkbare kijk op voedsel dat, in brede zin beschouwd, bestaat uit gerechten bereid met natuurlijk geteelde producten en bij voorkeur op de een of andere manier met gebruik van olijfolie. Het kan ook de meest controversiële inschrijving op de erfgoedlijst zijn. Sinds in 1948 de term – 'mediterrane dieet' – werd bedacht na het observeren van de voordelen ervan bij de bevolking van Kreta, is het onderwerp van speculatie: Zijn wij, bewoners van mediterrane landen, echt zo gezond?

Zoals je kunt zien, gaat cultuur veel verder dan wat je in eerste instantie zou verwachten. De mensheid en haar cultuur verwijzen niet alleen naar geschiedenis of kunst: het is ook in hoge mate een kwestie van gevoelens, emoties, passie (zowel religieus als werelds), en simpelweg het genieten van het leven.