Miguel de Unamuno: Filosofie, romans en essays

Miguel de Unamuno

Miguel de Unamuno, een man met een sterk karakter die werkte aan de University of Salamanca. Hij confronteerde berucht General Milan Astray; terwijl anderen zwegen, werd hij geciteerd met de woorden ""Soms is zwijgen liegen. Jullie zullen winnen omdat jullie genoeg brute kracht hebben. Maar jullie zullen niet overtuigen. Want om te overtuigen moet je overhalen. En om te overhalen zouden jullie nodig hebben wat jullie ontbreekt: Rede en Recht."" -

Biografie van Miguel de Unamuno

Miguel de Unamuno werd in 1864 geboren in de Noord-Spaanse stad Bilbao. Hij ging vervolgens studeren in Madrid, waar hij van 1880 tot 1884 filosofie en letteren studeerde om docent van de Griekse taal te worden. Na het behalen van zijn doctoraat begon hij te werken aan de University of Salamanca, waar hij later vicerector en hoogleraar Geschiedenis van de Spaanse taal werd. In de tweede helft van de jaren 1880 werkte Unamuno als leraar voordat hij besloot door Europa te reizen. In 1891 trouwde hij met Concha Lizárraga, met wie hij later 9 kinderen kreeg, voordat hij terugkeerde naar Spanje.

Terwijl hij in Spanje was, raakte hij sterk betrokken bij het culturele en politieke leven in Salamanca; hij werd een vaste verschijning op verschillende literaire bijeenkomsten en ook bij enkele socialistische groepen. Later, in 1914, werd hij om politieke redenen ontslagen uit zijn functies als vicerector van de University of Salamanca, wat Miguel de Unamuno maakte tot een soort martelaar voor de liberale politieke beweging. Zoals je je kunt voorstellen was hij behoorlijk uitgesproken over zijn meningen en overtuigingen en sprak zich uit tegen het bewind van General Miguel Primo de Rivera en het bewind van de falangisten van Francisco Franco. Dit leidde ertoe dat hij in 1924 in ballingschap werd geplaatst op Fuertreventura voordat hij besloot naar Frankrijk te vertrekken.

Na de val van de dictatuur van Primo de Rivera raakte Unamuno betrokken bij de Republikeinse politiek en keerde terug naar Salamanca om het vrij te verklaren van de dictatuur, waarna hij in 1935 werd hersteld in zijn functie als vicerector aan de University of Salamanca. Het Spaanse Burgeroorlog begon het volgende jaar en Unamuno steunde aanvankelijk de rebellen. Toen echter zijn gekozen kant begon veel van zijn vrienden op te pakken om te doden of te gevangennemen, kreeg hij snel spijt van zijn beslissing. Hij probeerde vervolgens tevergeefs met de dictator te spreken ten voordele van zijn vrienden.

Later verklaarde Miguel de Unamuno dat hij niet langer voor het fascistische regime en de Franco-dictatuur was, wat ertoe leidde dat hij als afgezette rector van de universiteit achterbleef. Hij werd in oktober 1936 onder huisarrest geplaatst, waar hij de rest van zijn dagen zou doorbrengen; in december van dat jaar stierf hij op 72-jarige leeftijd.

Stijl en werken

Unamuno hield er echt van om zijn eigen vaardigheden en de literaire grenzen te verleggen, en hij daagde zichzelf altijd uit om de beste te zijn in alles wat hij schreef. Elke keer dat hij een stuk schreef, wilde hij dat het het beste zou zijn. Daarom moesten zijn toneelwerken de beste expressionistische werken van die tijd zijn, zijn novelas moesten een prestigieuzer genre dan de roman zijn, zijn essays waren zeer persoonlijk en zijn poëzie ongeëvenaard. Soms gebeurde het echter dat de man zelf zijn werk overschaduwde. Bijvoorbeeld, veel van zijn tijdgenoten waren geen fans van zijn werk, vooral zijn poëzie, maar gaven toe dat hij een unieke en interessante persoonlijkheid had.

Wat betreft zijn schrijfstijl was zijn meest voorkomende kenmerk dat hij graag schreef op een manier die de gesproken taal imiteerde. Hoewel hij niet graag retoriek gebruikte, had Miguel de Unamuno een rijke en zeer ontwikkelde syntaxis met een grote mix van woordenschat die varieerde van prestigieuze, hogere registerlexemen tot alledaagse woorden en uitdrukkingen. Critici merken vaak op dat zijn schriftelijke stijl het resultaat was van het feit dat hij het Castiliaans Spaans als tweede taal sprak; zijn moedertaal was het Baskisch. Zijn woordgebruik is daarom een beetje vreemd en mysterieus voor een native Castiliaans spreker.

Hij had een combinatie van vaardigheden, hoewel hij meer bekend stond om zijn romans dan om zijn poëzie. Een bijzonder opmerkelijk werk was . Andere interessante stukken zijn , en (het verhaal van Kaïn en Abel, de zonen van Adam en Eva), dat de eerste moord beschrijft en interessante lectuur biedt.

Unamuno's opmerkelijke werken

• Miguel de Cervantes
• Federico García Lorca
• Fernando de Rojas
• Lope de Vega
• Luis de Góngora
• Antonio Machado
• Generatie van 27
• Vrouwelijke auteurs