Massamedia in Spanje

De komst van de democratie in Spanje had talloze gevolgen voor de politieke, sociale en economische orde – om maar een paar terreinen te noemen. Het afscheid van een dictatuur en het herwinnen van de vrijheid van meningsuiting troffen het communicatie- en journalistieke veld diepgaand, dat bijna een halve eeuw door het Franco-regime was gecontroleerd en beperkt. De opkomst van nieuwe media was onmiskenbaar, hoewel veel daarvan niet langer dan een paar jaar overleefden. Evenzo vond er een consolidatie plaats van de grootste mediagroepen, ondanks dat zij door censuurvereisten waren getroffen.

Sindsdien hebben we belangrijke kranten en radiostations zien verdwijnen terwijl we tegelijkertijd de geboorte van andere mediavormen en -kanalen hebben meegemaakt, zoals internet en televisie. Het aantal tv-zenders groeide langzaam en gestaag. Bij de twee oorspronkelijke publieke televisiezenders (TVE) kwamen regionale zenders en later commerciële zenders (Antena 3, Telecinco en, tien jaar later, Cuatro en La Sexta), die vandaag deel uitmaken van een enorme catalogus van omroepen die ons ook kabel- en satellietplatforms bracht en recentelijk digitale terrestrische televisie (TDT).

Wat radio betreft is onze publieke radio – het veteraan Radio Nacional de España met zijn verschillende zenders – nog altijd even relevant. Andere belangrijke omroepen met een lange, eerwaardige geschiedenis zoals Cadena Ser, Onda Cero, Cadena 100 of la COPE werden vergezeld door anderen die tegenwoordig dominant zijn geworden (Punto Radio) en de 'radioformaten' (monothematische radiostations), waaronder Los 40 Principales, Europa FM, Kiss FM of M-80 Radio. De nieuwe mogelijkheid om via TDT of internet naar radio te luisteren heeft de dalende luistercijfers van een format gestimuleerd dat een periode van onzekerheid moest overwinnen.

De pers, waarvan sommigen een geleidelijke uitsterving door digitale media voorspellen, leeft nog steeds en wordt nog steeds bediend door verschillende giganten van de journalistiek. Elke dag kopen miljoenen lezers hun favoriete krant, van wie velen decennialang ervaring hebben, zoals El País, El Mundo, ABC of La Vanguardia. In de afgelopen jaren zijn ook andere publicaties ontstaan, zoals La Razón of Público, die zowel lokaal als nationaal zijn gevestigd. De scheidslijn tussen lokaal en nationaal werd ook aanzienlijk beïnvloed door de opkomst van gratis dagbladen, waarvan sommige nog steeds bestaan, zoals 20 Minutos, Qué! of ADN.

Veel van deze massamedia, inclusief pers, televisie en radio, hebben het inzicht gehad het groeiende belang van internet en het informatiepotentieel ervan te erkennen, en passen zich er steeds meer op aan dankzij digitale edities die op een dag de gedrukte edities waarmee we zijn opgegroeid kunnen vervangen.