Gabriela Mistral: De Nobelprijswinnares voor Literatuur — uitgelegd

Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga, beter bekend als Gabriela Mistral, werd in april 1889 geboren in Vicuña, Chili. Als dichteres, onderwijzeres, diplomaat en feministe was zij de eerste Latijns-Amerikaanse vrouw die de Nobelprijs voor Literatuur won en stond zij bekend als onderwijzeres en feministe. Haar gepubliceerde werk behandelt een reeks onderwerpen, van liefde tot verdriet.

Ze kwam uit armoede; haar vader vertrok toen ze nog maar drie was. Tegen de tijd dat ze in haar tienerjaren was, werkte ze al om haar familie te onderhouden. Haar inspiratie om onderwijzeres te worden begon toen ze op jonge leeftijd door haar zus werd onderwezen. Haar werk werd sterk beïnvloed door Romelio Ureta, de liefde van haar leven, die in 1909 zelfmoord pleegde. Dit traumatische voorval zorgde ervoor dat Mistral haar kijk op de dood opende; dat is duidelijk te zien in haar eerste prijswinnende werk, Sonetos de la muerte, waarmee ze de Juegos Florales-wedstrijd won.

Nadat ze had gewerkt als lerares, onderwijsvernieuwer en als een steeds bekendere dichteres, werd Gabriela Mistral in 1922 door de Mexicaanse minister van Onderwijs uitgenodigd naar Mexico te komen om te werken aan een plan voor de hervorming van bibliotheken en schoolsystemen. Ze publiceerde Desolación dat jaar en Lecturas para Mujeres het jaar daarop.

Haar internationale faam leidde tot lezingen aan prestigieuze universiteiten door heel Amerika en Europa. In 1924, tijdens haar reizen in Europa, publiceerde ze Ternura, een verzameling wiegenliedjes. In 1926 trok ze zich terug uit het onderwijs en nam een functie aan bij de League of Nations. Ze werkte aan conferenties door heel Europa en werd daarna van 1932 tot aan haar dood consul. In die periode produceerde ze honderden artikelen voor de Spaanstalige wereld. In 1938 publiceerde ze Tala, haar tweede dichtbundel. Haar laatste bundel gedichten, Lagar, werd in 1954 uitgegeven.

Werken van Gabriela Mistral

• Sonetos de la muerte (1914)
• Desolación (1922)
• Decalago del artista (1922)
• Lecturas para mujeres (1923)
• Ternura (1924)
• Nubes blancas y breve descripción de Chile (1934)
• Tala (1938)
• Antología (1941)
• Lagar (1954)
• Recados contando a Chile (1957)
• Poema de Chile (1967; postuum gepubliceerd)