Waren Cervantes en Shakespeare dezelfde persoon?

Zoals u al weet, wordt 23 april gevierd als de Wereldboekendag omdat op diezelfde dag in het jaar 1616 de twee grote schrijvers van de Spaanse en Engelse taal overleden: Miguel de Cervantes en William Shakespeare.

Naast de datum van hun overlijden en hun enorme belang voor de literatuur van hun respectieve landen, hebben beide auteurs ook andere overeenkomsten, zoals mysteries en toevalligheden die sommigen ertoe brachten te denken dat misschien — en maak u klaar om versteld te staan — het genie uit Alcalá de Henares en de bard uit Stratford-upon-Avon dezelfde persoon waren.

Wereldwijd is bekend dat Shakespeares biografie verwarrend en vaak tegenstrijdig is; zelfs de vooraanstaande geleerden van de Engelse literatuurgeschiedenis geven toe dat er meer schaduwen dan licht in zijn leven zijn, en het beste voorbeeld daarvan zijn de „verloren jaren”, die lopen van 1584 tot 1592 en waarin Meester William schijnbaar van de aardbodem verdwenen is.

Aan de andere kant, hoewel de biografie van Cervantes beter gedocumenteerd is, zijn er ook bepaalde hiaten zoals zijn gevangenschap in Algiers of de periode waarin hij als spion in dienst van de Spaanse kroon werkte, merkwaardigerwijs in de jaren 1580. Er wordt ook vaak, half grappend, gezegd dat de enige momenten waarop hij niet reisde de momenten waren dat hij in de gevangenis zat.

Dus, hoewel waanzinnig, zou de theorie in sommige opzichten kunnen kloppen. Bovendien heeft het idee dat de beste schrijver van zijn tijd een dubbelspion was op gevaarlijke missies voor de grote rijken van zijn tijd zijn aantrekkingskracht, dat valt niet te ontkennen.

Maar naast de vergezochte toevalligheid van schimmige periodes zijn er ook merkwaardige „documentaire bewijzen”. Laten we eerlijk zijn: deze argumenten lijken ons erg vergezocht, maar ze hebben hun charme.

Deze bewijzen zijn voornamelijk gebaseerd op toevalligheden tussen de werken en personages van beide auteurs. Bijvoorbeeld Hamlet en Don Quixote lijken krankzinnig en voelen zich vreemd onder hun eigen mensen; ook Sancho Panza en de nar Falstaff hebben overeenkomsten doordat ze schijnbaar simpel van geest zijn maar vol van een eigenaardige wijsheid.

Andere argumenten zouden liggen in de „vermelding” van werken van de een in die van de ander. Er wordt het geval aangehaald van een van de personages uit Don Quixote, Cardenio, die uiteindelijk gek wordt en in de Sierra Morena leeft. Ditzelfde personage is de protagonis van een van de verloren toneelstukken die aan Shakespeare worden toegeschreven. Maar had William toen niet een werk van Miguel kunnen lezen?

Binnen hetzelfde hoofdstuk van „vermeldingen” wilden sommigen de vermelding van Shakespeares bekendste werk zien in de tekst zelf over de edelman van La Mancha. Zo zou de fictieve auteur van het manuscript, Cid Hamet Benengeli, niemand anders zijn dan Hamlet. Om te voorkomen dat de naamsovereenkomst als een toeval wordt gezien, wordt gesuggereerd dat „Benengeli” „Zoon van Engeland” zou kunnen betekenen (Ben Engeli).

Er blijft er één over die onthullend en vooral leuk zou kunnen zijn. De Engelse vertaler van de eerste editie van Don Quixote, Thomas Shelton, verklaart dat hij het werk zes jaar voor de publicatie in Engeland heeft vertaald; dat wil zeggen in 1605, hetzelfde jaar waarin het in Spanje werd uitgegeven. Als dat zo was, hoe had hij dan de zware taak kunnen klaren om meer dan 500 pagina's in datzelfde jaar en binnen enkele dagen te vertalen? Hier treffen we de hypothese aan dat Cervantes–Shakespeare ook Shelton is.

Misschien ontbrak het ons aan de passie om het bewijs te verdedigen en daarom lijkt het zo frivool. Laten we eerlijk zijn: voor ons is de een Miguel en de ander William, ze behoorden tot twee verschillende landen, ze waren van twee verschillende generaties (Cervantes werd geboren in 1547 en Shakespeare in 1564) en de thema's die ze behandelen hebben meer verschillen dan overeenkomsten. Dat gezegd hebbende, waren beiden even briljant.

Trouwens, als je ideeën hebt voor een bestseller gebaseerd op de premisse dat de auteurs één en dezelfde persoon waren, vermeld ons dan alsjeblieft in de dankwoorden... alsjeblieft.