Carmen Laforet: Nada en haar impact op de Spaanse literatuur

Carmen Laforet

Carmen Laforet werd geboren in Barcelona maar verhuisde op jonge leeftijd nadat ze haar moeder had verloren. Haar vader trouwde later met iemand die niet bepaald in de smaak viel bij de rest van de familie, een thema dat terugkeert in haar latere werk. Ze studeerde filosofie aan de Universiteit van Barcelona en later rechten, maar dat werd opgeschort nadat ze in het tweede jaar besefte dat ze liever voltijds wilde schrijven. Dus stopte ze met haar studie om zich aan het schrijven te wijden. Kort daarna voltooide ze haar eerste te publiceren werk; de roman, getiteld Nada, trok veel aandacht en won in het eerste jaar de Nadal Prize. Het is een verhaal over vrouwelijke adolescentie en volgt het ontwikkelingsverhaal van een jong meisje.

Het wordt beschouwd als een krachtig werk en is zonder twijfel haar bekendste werk. Later raakte ze vervreemd van haar critici; ze vertrouwde hen niet, wat begrijpelijk is omdat ze haar niet vergaven dat ze haar eerste roman niet kon overtreffen, maar toch slaagde ze erin in totaal vijf romans te publiceren. Een voorbeeld hiervan is haar werk uit 1952, La Isla y los Demonios, dat een prequel van Nada is. Na haar overlijden werd Al volver la Esquina gepubliceerd; deze roman wordt beschouwd als een uitstekend voorbeeld van haar talent binnen specifieke genres, waarbij dit werk zich vooral richt op psychologische aspecten.

Enkele van haar beste werken zijn:

• Nada
• La isla y los demonios
• La mujer nueva
• Un matrimonio
• La insolación
• Al volver la esquina